Wstęp

Muscymol (znany również jako agaryna lub panteryna) jest jedną z głównych substancji psychoaktywnych występujących w muchomorze czerwonym (Amanita muscaria) oraz pokrewnych gatunkach grzybów. Muscymol jest potężnym i selektywnym agonistą ortosterycznym receptora GABA-A [1]. Wykazuje właściwości uspokajające, hipnotyczne, depresyjne i halucynogenne. Należy do grupy izoksazoli.

Muscymol przeszedł I-szą fazę badań klinicznych w celu leczenia padaczki, ale badania zostały przerwane [2].

Muscymol jako agonista receptora GABA-A, jest w stanie znacząco złagodzić ból [3].  Naukowcy podejrzewają, że może łagodzić ból równie skutecznie jak niektóre opioidy, bez dużego ryzyka uzależnienia związanego z opioidami.

Biochemia

Muscymol jest jednym z związków psychoaktywnych odpowiadających za efekty po spożyciu muchomora czerwonego (Amanita muscaria). Muscymol powstaje bezpośrednio przez dekarboksylację kwasu ibotenowego. Suszenie grzyba i wysoka temperatura sprzyjają procesowi dekarboksylacji [4,5, 6].

Muscymol jest substancją wytwarzaną w grzybach takich jak muchomor czerwony (Amanita muscaria) i Amanita pantherina. Występuje razem z innymi związkami, takimi jak muskaryna (obecna w śladowych ilościach), muskazon i kwas ibotenowy[7]. Ciekawostką jest, że muskaryna, mimo swojej nazwy, w tych grzybach nie odgrywa głównej roli psychoaktywnej. Muchomor czerwony i A. pantherina powinny być spożywane z dużą ostrożnością i odpowiednio przygotowane, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia nudności.

Co interesujące, w muchomorze czerwonym najwyższe stężenie muscymolu znajduje się w warstwie tuż pod skórką kapelusza, co czyni tę część grzyba najbardziej psychoaktywną [8]. To dlatego właśnie ta część muchomora jest często wybierana przez osoby poszukujące doświadczeń psychoaktywnych. Jednakże należy pamiętać, że spożywanie takich grzybów może być niebezpieczne i jest zalecane jedynie w celach badawczych i edukacyjnych, pod kontrolą specjalistów.

Farmakologia

Muscymol jest potężnym agonistą receptora GABA-A. Aktywuje receptory głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu GABA. Muscymol wiąże się z tym samym miejscem w receptorze GABA-A, co sama GABA. Jest to odmienna sytuacja niż w przypadku wielu popularnych leków działających na układ GABAergiczny, takich jak barbiturany i benzodiazepiny, które wiążą się z oddzielnymi miejscami w receptorze [9] . Receptory GABAA są szeroko rozpowszechnione w mózgu, więc kiedy muscymol jest podawany, zmienia aktywność neuronalną w wielu regionach, w tym w korze mózgowej, hipokampie i móżdżku. Chociaż zwykle uważa się muscymol za selektywnego agonistę GABA-A o wyjątkowo wysokim powinowactwie do receptorów GABA-A-delta, jest on również częściowym agonistą receptora GABA-A-ro, więc jego zakres efektów wynika z połączonego działania na więcej niż jeden subtyp receptora GABAA[4, 11, 12] .

Dawkowanie  muscymolu zazwyczaj nie jest precyzyjne, ponieważ najczęściej przyjmuje się go konsumując grzyby lub przetwory grzybne, gdzie jego dawka jest jedną wielką niewiadomą. Psychoaktywna dawka muscymolu wynosi od 8 do 15 mg [13].

Po spożyciu znaczny procent muscymolu nie ulega metabolizmowi i jest wydalany z moczem, co jest wykorzystywane przez syberyjskich praktyków tradycyjnego enteogenicznego użytkowania Amanita muscaria [14].

W teście przeprowadzonym na królikach podłączonych do EEG, muscymol prezentował wyraźnie zsynchronizowany zapis EEG. Jest to znacząco różne od psychedelików serotoninergicznych, przy których wzorce fal mózgowych zazwyczaj wykazują desynchronizację. Przy wyższych dawkach (2 mg/kg drogą dożylną), EEG pokazuje charakterystyczne szczyty[15].

Efekty

Efekty działania muscymolu zaczynają się mniej więcej godzinę po spożyciu, osiągają szczyt po 3 godzinach i trwają od 10 do 24 godzin. Doświadczenia związane z jego działaniem obejmują euforię, stan umysłu podobny do marzeń świadomych (lucid dreaming), doświadczenie opuszczenia ciała oraz synestezję. Negatywne efekty to łagodne do umiarkowanych nudności, dyskomfort żołądkowy, zwiększone wydzielanie śliny oraz drgawki lub drżenie mięśni. W dużych dawkach można odczuć silną dysocjację lub delirium [16].

Toksyczność

Średnia dawka śmiertelna (LD50) muscymolu w badaniach na myszach wynosi 3,8 mg/kg podawana podskórnie (s.c.), a 2,5 mg/kg podawana domięśniowo (i.p.). Dla szczurów, LD50 wynosi 4,5 mg/kg podawana dożylnie (i.v.) oraz 45 mg/kg podawana doustnie [17].

Śmierć ludzi spowodowana muscymolem jest rzadkością, głównie dotyka to małych dzieci, osób starszych, lub tych z poważnymi, przewlekłymi chorobami [18].

Legalność

Z dniem publikacji postu muscymol pozostaje substancją legalną w Polsce. Nie ma zakazów co do posiadania, wprowadzania do obrotu i handlu tą substancją.

Gdzie kupić?

Z dniem publikacji postu Przyjaciel Szop nie ma żadnych informacji na temat sklepów sprzedających czysty Muscymol lub produkty z zadeklarowaną zawartością muscymolu.

 

1. Johnston GA (October 2014). „Muscimol as an ionotropic GABA receptor agonist”. Neurochemical Research. 39 (10): 1942–1947. doi:10.1007/s11064-014-1245-y. PMID 24473816. S2CID 13364321
2. Heiss JD, Walbridge S, Rene’Smith RN, Sato S, Oldfield EH, Lonser RR (August 2012). „174 Convection-Enhanced Delivery of Muscimol to the Epileptic FocusPreclinical and Clinical Research”. Neurosurgery. 71 (2): E568. doi:10.1227/01.neu.0000417764.02569.dc. ISSN 0148-396X
3. Ramawad HA, Paridari P, Jabermoradi S, Gharin P, Toloui A, Safari S, Yousefifard M (2023). „Muscimol as a treatment for nerve injury-related neuropathic pain: A systematic review and meta-analysis of preclinical studies”. The Korean Journal of Pain. 36 (4): 425–440. doi:10.3344/kjp.23161. PMC 10551397. PMID 37732408
4. Benkherouf AY, Taina KR, Meera P, Aalto AJ, Li XG, Soini SL, et al. (April 2019). „Extrasynaptic δ-GABA_A receptors are high-affinity muscimol receptors”. Journal of Neurochemistry. 149 (1): 41–53. doi:10.1111/jnc.14646. PMC 6438731. PMID 30565258
5. DeFeudis F. V. (1980) Physiological and behavioral studies with muscimol. Neurochem. Res. 5, 1047–1068.
6. Krogsgaard‐Larsen P., Hjeds H., Curtis D. R., Lodge D. and Johnston G. A. (1979) Dihydromuscimol, thiomuscimol and related heterocyclic compounds as GABA analogues. J. Neurochem. 32, 1717–1724
7. Michelot D, Melendez-Howell LM (February 2003). „Amanita muscaria: chemistry, biology, toxicology, and ethnomycology”. Mycological Research. 107 (Pt 2): 131–146
8. Chilton WS (1978). „Chemistry and Mode of Action of Mushroom Toxins”. In Rumack, BH, Salzman, E (eds.). Mushroom Poisoning: Diagnosis and Treatment. Palm Beach: CRC Press. pp. 87–124.
9. Frølund B, Ebert B, Kristiansen U, Liljefors T, Krogsgaard-Larsen P (August 2002). „GABA(A) receptor ligands and their therapeutic potentials”. Current Topics in Medicinal Chemistry. 2 (8): 817–832. doi:10.2174/1568026023393525. PMID 12171573
10. Quirk K, Whiting PJ, Ragan CI, McKernan RM (August 1995). „Characterisation of delta-subunit containing GABAA receptors from rat brain”. European Journal of Pharmacology. 290 (3): 175–181. doi:10.1016/0922-4106(95)00061-5. PMID 7589211
11. Chandra D, Jia F, Liang J, Peng Z, Suryanarayanan A, Werner DF, et al. (October 2006). „GABAA receptor alpha 4 subunits mediate extrasynaptic inhibition in thalamus and dentate gyrus and the action of gaboxadol”. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 103 (41): 15230–15235. Bibcode:2006PNAS..10315230C. doi:10.1073/pnas.0604304103. PMC 1578762. PMID 17005728
12. Woodward RM, Polenzani L, Miledi R (April 1993). „Characterization of bicuculline/baclofen-insensitive (rho-like) gamma-aminobutyric acid receptors expressed in Xenopus oocytes. II. Pharmacology of gamma-aminobutyric acidA and gamma-aminobutyric acidB receptor agonists and antagonists”. Molecular Pharmacology. 43 (4): 609–625. PMID 8386310
13. T. Peredy, R.D. BruceIII, in Encyclopedia of Toxicology (Third Edition), 2014
14. Goldstein A (2001). Addiction: From Biology to Drug Policy. Oxford University Press. p. 228. ISBN 978-0-19-514664-6
15. Scotti de Carolis A, Lipparini F, Longo VG (1969-01-01). „Neuropharmacological investigations on muscimol, a psychotropic drug extracted from Amanita muscaria”. Psychopharmacologia. 15(3): 186–195. doi:10.1007/BF00411168. PMID 5389124. S2CID 26824149
16. Hollister LE (1990). „New class of hallucinogens: GABA-enhancing agents”. Drug Development Research. Wiley. 21 (3): 255. doi:10.1002/ddr.430210311. ISSN 0272-4391. S2CID 143868762
17. Merck Index; fragment
18. Spoerke D, ed. (1994). Handbook of mushroom poisoning: diagnosis and treatment. Boca Raton: CRC Press. p. 269. ISBN 978-0-8493-0194-0. OCLC 29913834., Preview Google Books